Selecteer een pagina

Dat Rosanna hier op het Italiaanse platteland een kattenvrouwtje zou worden, daar staat niemand van te kijken. Maar dat ze gestopt is met roken en drinken en tegenwoordig al om half 6 broodjes staat te bakken, daar had zelfs ik in m’n stoutste dromen niet op durven hopen. Om te voorkomen dat er deze zomer elke morgen 5 auto’s naar een bakkertje rijden, kan men de avond tevoren aan ons doorgeven of we iets kunnen bakken. Er bestaat geen fijnere wekker dan de goddelijke geur van versgebakken brood.

imageHet seizoen is al in volle gang en in de meimaand hadden we ook voor de camping al behoorlijk veel gasten, terwijl die eigenlijk pas in juni opengaat. Rosanna had met Pasen gemaaid omdat we vroege kampeerders verwachtten en toen zijn we maar meteen open gebleven. Het was helaas geen fantastisch weer in mei en daardoor moest er na zo’n maand alweer gemaaid worden. Dat het mooie weer ook in juni op zich liet wachten, merkten we aan de cicades. Of beter gezegd, aan het ontbreken daaraan. Het blijkt dat ze pas bij een bepaalde temperatuur uit de grond komen, om dan vervolgens flink van zich te laten horen, zodat ze een paringsmaatje vinden. Normaal is dat begin juni, maar dit seizoen zijn ze pas zo’n 2 weken bezig. Een pokkeherrie, maar je went er toch wel aan!

Vorig jaar hadden we in juli al behoorlijk wat wespen, maar die hebben we tot nu toe niet heel veel gezien. Wel hadden we het geluk op tijd te ontdekken dat een hoornaar bezig was een nest te maken in onze schuur met kampeerspullen. Gewapend met een spuitbus en heel veel moed hebben we de koningin en haar eitjes gedood. Alhoewel een hoornaar wespen eet, hebben we toch een lichte voorkeur voor de veel kleinere en minder enge wespen.

imageOok ik ben inmiddels nicotinevrij, maar een glaasje wijn of een ijskoud biertje laat ik me graag smaken! Of het door het stoppen met roken komt of (en dat donkerbruine vermoeden heb ik) door de nieuwe levensfase waarin ik me als 50+ vrouw bevind, maar mijn metabolisme is behoorlijk in de war en ik verander langzaamaan in een madrone (big mamma). Ik eet, drink of snoep niet meer dan gewoonlijk (echt niet!), maar de broeken die ik normaalgesproken blind op de markt kon kopen, krijg ik niet meer over mijn heupen. De BBB-zone begint aardig oververtegenwoordigd te raken en over dat extra bos hout voor de deur wil ik liever helemaal zwijgen. Wat een ellende!

Het is grappig om te zien hoe in de loop van de maanden, de leeftijden van de gasten veranderen. In mei (behalve de meivakantie) komen de pensionado’s. Dan is alles nog lekker rustig, veel staat in bloei en de temperatuur is niet te hoog. In juni en september zijn het jonge stelletjes of vijftigers/zestigers die, nu de kinderen uit huis zijn, eindelijk in het voor- of naseizoen op vakantie kunnen. En juli/augustus zijn weer voor de families met jongere kinderen. Erg leuk die afwisseling. Onze familie en vrienden zijn ons ook dit jaar niet vergeten, want we hebben er alweer een hele bubs langs zien komen en voor na de zomer staan er nog een aantal leuke bezoekjes gepland. Onze alleroudste fan (zowel letterlijk als figuurlijk) kwam met haar dochter, die in Taranto woont, op bezoek. Zij volgt ons vanaf het begin, bezocht ons al in 2009 en onderhoudt het contact! Maar jong/oud, bekend/onbekend, piazzabewoner of -bezoeker: iedereen houdt van voetbal en daar hebben we ook met zijn allen flink van genoten.

Het vorige nestje

Het vorige nestje

We hebben nog maar één poes die zwanger kan worden en haar babies zijn afgelopen vrijdag geboren. We hebben ze nog niet gezien, want ze zitten goed verstopt, maar we horen ze wel piepen. Ze had in april ook al een nestje, maar die kleintjes zijn door een kater gedood. Ze was meteen weer krols en heeft het notabene ook gedaan met diezelfde gemene kater. Hopelijk blijft hij er deze keer vanaf. Met de rest van onze kolonie gaat het goed. Ze zijn lekker veel buiten, of binnen als het erg warm is, net als wij eigenlijk 🙂