Bloeiende narcissen & Trixie
Als je de bloeiende narcissen ziet, zou je inderdaad denken dat het al weerlente is, maar niets is minder waar. We hebben wel lekker zonnig weer gehad (begin 20 graden), maar op het moment zitten we midden in een herfststorm (nog zonder regen, maar die gaat komen) en de stroom is uitgevallen….. al meer dan tweeënhalf uur. Er moet ergens een leiding geknapt zijn of zo, want nog nooit zaten we zolang zonder stroom, zelfs niet in de ergste weersomstandigheden. Het gaat nog harder waaien, dus we hebben buiten alles verankerd, opgeruimd en hout verzameld en droog gelegd voor de komende dagen. Zojuist nog even gauw enigszins wiebelig de televisieantenne op het dakbevestigd want vanaf woensdag krijgen we SkyTV. Heel Italië gaat daar op over en ze hadden zo’n mooie aanbieding dat Roberta dit een mooi een verjaardagscadeau (deels) voor ons vond. We kijken wel uit naar een lekkere film op een koude decemberavond en Rosanna kan niet wachten totdat de Playstation weer is aangesloten. Ook zal het goed zijn om het Italiaanse nieuws te volgen, want zo met z’n tweetjes thuis wordt er weinig Italiaans gesproken. Foxy en Trixie zijn wel erg lief, maar ze helpen ons daar ook niet verder mee.
Onderscheuten Olijfboom
De natuur gaat gewoon z’n gang zoals altijd en de afgelopen weken zijn er zwermen vogels over gevlogen. Of je hoorde een soort geruis steeds harder worden en dan werd het ineens “bewolkt”, of je werd gek van het gekwetter want dan namen ze even pauze op de elektriciteits-draden of in de bomen. Rosie heeft heel wat vogelpoep van haar auto af moeten schrobben. De olijven vallen gestaag van de bomen en na een kort gesprekje met Luciano is het nu zeker dat er dit jaar niets geoogst gaat worden. Er zijn maar een paar bomen waar wat te plukken valt en dat is niet echt de moeite waard. Als het weer wat beter wordt, dan ga ik zelf kijken wat er te redden valt en ze inmaken met zout en kruiden. Dan hoeven we voorlopig geen olijven meer te kopen voor bij de borrel! Er is een olijven soort “olive mele” of olive pasola” die je min of meer rauw kunt eten. ’T is even wennen naar het schijnt, maar tot nu toe, bah!! Afgelopen week heb ik van al onze olijfbomen (116) de scheuten onderaan de bomen afgehakt. Het is ongelooflijk hoe snel er een heel bos ontstaat, want na het snoeien van de bomen in mei, zat er geen takje meer aan. Er zijn inmiddels een aantal andere bomen (peer, amandel, pruim, vijg) klaar voor de snoei. Volgens Giuseppe mag je bomen pas snoeien als ze “slapen” en dat is als alle blaadjes gevallen zijn. Hij heeft me uitgelegd wat ik moet doen, dus ook daar ga ik mee aan de slag zodra het weer het toelaat.
Lekkende douchebak & stortbak
Er is ook weer geklust in huis. Niet door ons zelf en ook niet uit vrije wil. Een van de eerste dingen die we hebben laten doen toen we hier aankwamen was het plaatsen van een nieuwe stortbak en douchecabine. We waren destijds al niet erg gelukkig met de manier waarop de loodgietercowboy aan het werk was en de toen we die zwarte schimmel ontstond, waren we maar al te blij met zijn uitleg dat dit kwam door het natte cement dat hij gebruikt. Het leek of hij daarin gelijk had, want na een behandeling met bleek bleef de schimmel een tijd weg …. om daarna weer veel erger terug te komen. In onze slaapkamer zijn er 2 muren aangetast en valt de stuc naar beneden! We lieten dit zien aan de bouwkundige die de overkant gaat verbouwen en volgens hem was er waarschijnlijk een buis niet goed aangesloten. Een van zijn mannetjes kwam langs en ontdekte na enig hakwerk dat zowel de stortbak als de douchebak niet goed gemonteerd waren. Hij vroeg ons of degene die ze had aangesloten soms een leerling was…. We zitten nu dus weer met een aantal gaten in de badkamer en dat blijft nog even zo omdat alles eerst goed moet drogen. Bovendien heeft hij de douchebak met cement afgedicht in plaats van siliconenkit en ook dat laat water door. Onze gevoelens ten opzichte van hem waren al niet al te best en dit akkefietje heeft ons daarin alleen maar bevestigd. Hij mag wel een schietgebedje doen dat Roberta hem nooit meer tegenkomt …. In december gaat men aan de overkant aan de slag en we hebben ook besloten om zonnepanelen te gaan plaatsten. Het is even een investering, maar als het goed is heb je dit na 5 jaar weer terugverdiend en daarna is het gratis energie van ons meestal schijnend zonnetje! Alles wat je extra opwekt wordt door de Enel (soort Nuon) weer terug in het gewone net gestopt en daar krijg je door hun voor betaald. Het hele dak (van het huis waar we nu in wonen) komt vol met panelen te staan en om genoeg zon te krijgen moeten er wel wat bomen omgehakt worden die te dicht bij het huis staan. Dit moet sowieso gebeuren, want de wortels van de pijnbomen zijn gevaarlijk voor het huis. Ze ondermijnen de fundering en kunnen het waterreservoir onder het huis aantasten. Iedereen die hier langs geweest is, voor al dan niet gevraagd advies, heeft ons dit aangeraden en langzaamaan hebben we kunnen wennen aan het idee. Met enige triestheid zullen we afscheid van ze nemen want het zijn prachtige bomen en ze geven in de zomer veel schaduw.
Er is een heuse bouwmarkt geopend in Ostuni en daar zijn we erg blij mee.Zeven dagen per week open en ook tussen de middag. We hebben er een draadloze bel voor aan het hek gekocht en Rosanna vond dat we ook Walky Talkies moesten hebben. Als ik op het land bezig ben (daar doen onze mobielen het niet altijd), dan kan ze me oproepen als er bijvoorbeeld een nieuwe gast aankomt (of als ze een kopje koffie voor me gezet heeft :-)). Breekie, breekie. En….last but not least…. we hebben allebei onze residentie in Ostuni. Op de dag dat de mijne klaar lag, was die van Rosanna er ook. Nu kan de auto geïmporteerd worden en ook Italiaans worden. Bovendien zou ik nu een eigen tuftuf kunnen aanschaffen 🙂 Champagne!