Selecteer een pagina

Tjee, wat gaat de tijd snel, er is al weer een week voorbij en we hebben de grens overschreden van een normale vakantieperiode. Na een nogal koud, nat en winderig eind van april, is mei daarentegen mooi begonnen. Onze makelaar Michele is op bezoek gekomen met 2 vriendinnen en we hebben het uitgebreid over de internetverbinding gehad. Hij bood aan om die middag/avond met ons naar de winkel te gaan om een oplossing te vinden. Die kwam in de vorm van een schotel (mee op proef), waar we de USBstick op moeten monteren, zodat het signal beter gereflecteerd zou moeten worden. De meneer van de winkel doet echt alles om ons te helpen, maar het lijkt er op dat we in een soort black hole zitten. De schotel + USB hebben we gemonteerd op de plek waar we het meest constante signaal krijgen, het signaal is iets vooruit gegaan. We waren weer de hele ochtend op het dak, totdat we naar binnen moesten i.v.m. hele heftige regen en bliksem. We hebben achter ons huis een afdakje, waar we de tafel en stoelen kunnen neerzetten en waar we toch lekker droog blijven. Na het eventje beter gedaan te hebben, zijn we toch weer terug bij af. Er is eigenlijk niets veranderd, op de een of andere manier kunnen we wel proberen naar een andere site te gaan, maar op onze verzoek om een site te openen, komt geen antwoord.

De trullo is inmiddels ook leeg en ook die spullen staan klaar om ook door de gemeente opgehaald te worden. We wachten nog eventjes voor we ze bellen, omdat de grond rondom de pozzo er eerst wat normaler uit moet zien, zodat het niet opvalt dat hij net gegraven is. Luciano gaat vandaag of morgen beginnen. De douchecabine is inmiddels ook geplaatst en we hebben er weer wat Italiaanse scheldwoorden bijgeleerd. Volgens de loodgieter zou het een klusje van 10 minuten worden, maar uiteindelijk was hij er de hele ochtend mee bezig. Dat lag natuurlijk aan onze scheve muren, maar Rosanna en ik hebben het idee dat we een soort cowboy ingehuurd hebben. Hij komt nog terug om de kit bij te snijden (nee, ik mocht niks aanraken, hij zou het doen…..ik weet zeker dat mijn naadjes geen bijsnijden nodig gehad zouden hebben…) en dan hoop ik hem nooit meer in m’n huis te hebben. We gaan hem zeker niet voor eventuele nieuwe klussen vragen. Hij maakt me zenuwachtig met z’n gescheld en ik heb bovendien het gevoel dat hij niet erg weloverwogen aan de slag gaat (getuige het muurtje tussen de badkamer en de slaapkamer). Inmiddels heb ik zelf de kraan en slang van de keukengootsteen vervangen. Ik had eerst nog geprobeerd een exemplaar van buiten te gebruiken, maar die had een te kleine aansluiting. De winkel begreep wat ik zocht en voor een appel en een ei had ik een nieuwe slang, kraan en tape gekocht.

De afgelopen 2 dagen hebben Rosie en ik genoten van een heel relaxt weekend. Zaterdag lekker naar de markt van Ostuni (zeer uitgebreid), terug naar de internetwinkel om te vragen of er misschien iemand langs kan komen om te kijken waarom de verbinding steeds wegvalt (vandaag komt er waarschijnlijk ‘un technico’) en wat andere boodschapjes gedaan. ‘s Middags lekker op onze piazza geluncht en in het zonnetje gezeten. Dat was heel fijn! Ook zondag was voor mij een lekker luierdagje met een fijn boek, maar Rosanna heeft zitten werken. Ze had eventjes respijt door Koninginnedag, (wat een raar verhaal daar in Apeldoorn!), maar nu moest ze echt aan de slag. Ze kan offline werken en als ze een keer verbinding heeft moet ze gauw haar werk versturen en mail binnen halen (dat lukt meestal wel na een uurtje proberen om lang genoeg online te zijn om alle bestanden te kunnen versturen). Morgen komt er ook een meneer langs voor een eventuele satellietverbinding, want zo kan ze haar werk niet goed doen. Dat is wel nodig om haar klantjes in Nederland te behouden en om de brokjes van onze katten te verdienen. Trixie had vanmorgen trouwens haar eerste gevecht met een buurtkat …..ze is daarna niet meer naar buiten gekomen…. Ook heeft ze een oortje verbrand door de zon. Tante Elenore had nog zo gezegd, ‘goed insmeren!’ (maar dat waren haar mammies toch vergeten!). Foxy blijft een schijtluis, maar voor haar doen heeft ze toch al heel veel dappere pasjes buitengezet.