Bougainville
Het is vandaag een mooie dag om weer eens wat te schrijven, het regent namelijk pijpenstelen. Vanmorgen hadden we een kleine rivier voor de deur, maar die stroomde gelukkig de goede kant op. Namelijk naar het land aan de voorkant toe, zodat de door de gravers omgewoelde aarde weer een beetje compacter en zachter wordt. Zodra het droog is – dat wordt pas morgen – kan ik aan de slag met de hark om de boel nog meer te egaliseren. Een eerdere poging moest onderbroken worden omdat de hark door midden brak – oeps, een kleine misrekening van m’n spierballen 🙂 De nieuwe kampeerders hebben ondanks de stortvloed en onweer goed geslapen en de tent is gelukkig droog gebleven. Dit was een goeie test! Voor de tomaten is het wel goed even een grote dosis water, net als voor de vorige week geplante zaadjes (courgette, koriander – niet te krijgen in Ostuni -, peterselie, rucola). Ik ben heel benieuwd of we straks uit eigen tuin kunnen eten. De tomatenplantjes zijn in ieder geval goed aangeslagen en er zitten her en der al bloemetjes in. De pepertjes moeten nog iets meer doorgroeien, maar die zijn nu eenmaal wat trager. De Bougainville bloeit vol op en overal komt er fruit aan de bomen. Amandelen, peren, pruimen, druiven, vijgen en ook de kappertjes zijn bijna groot genoeg om geplukt te worden. Dit jaar zullen we er op tijd bij zijn en zorgen dat ze niet gaan bloeien. Ik was eventjes bang dat ik ze te ver had teruggesnoeid, want het een maand geleden hadden ze bijna nog geen blaadjes. De laatste kappertjes van vorig jaar gingen op de pizza’s deze week en een jaar zonder die verrukkelijke kappertjes, kan ik me namelijk niet voorstellen.
Babies
Met onze babypoesjes gaat het redelijk alhoewel het nestje van 5 is gereduceerd tot eentje van 4. Op een ochtend kwam Rosanna nogal ontdaan van het dak naar beneden. Er lag overal bloed en er miste een kleintje. Waarschijnlijk heeft een ekster die gepakt, want al een keertje eerder kon Rosanna hem nog net redden terwijl een ekster in zijn koppie pikte. We hebben de hele familie naar de trullo verhuisd en in het gaas van de hordeur een kattenluikje gemaakt zodat moeders in en uit kan. Tot nu toe heeft nog geen ander beest die ingang ontdekt, dus ze lijken veilig. Ze hebben allemaal ontstoken oogjes en de oma’s zijn elke dag in de weer met wattenstaafjes en gekookt water. Moeders vertrouwt ons volledig en ondanks hun gepiep, kunnen we ze gewoon oppakken en over hun lekkere buikjes aaien. Het duurt niet lang meer of zij gaan ook aan de wandel. Wellicht moeten we de trullo dan poesproef maken. De moeder heeft het ook weer goed gemaakt met Binky, haar maatje. Die was echt even in de war en snapte niet waarom ze zo vreemd rook en niet meer gezellig met hem sliep. Nu kruipt ze opnieuw lekker dicht tegen hem aan en hij is gelukkig, de goedzak. Het dak is nu leeg en we hebben er een en tafeltje en parasol voor gekocht. Het tafeltje is een kleine versie van onze grote ronde tafel op de piazza (een kado van onze jongens vorig jaar) en ook de parasol heeft hetzelfde patroon in de voet. Ze zijn allemaal weer en wind bestendig. We liepen er tegenaan in onze favoriete supermarkt en we konden ze niet laten staan. Eindelijk hebben we dan ons eigen dakterras met uitzicht op zee!
In Azzurra Grande zijn voor 2 weken mijn vader, zijn vrouw & vriendenstel neergestreken. Ze zijn behoorlijk onder de indruk van het huis en erg blij met de luxe van de (af)wasmachine. Er zijn af en toe kleine dingetjes die nog niet helemaal goed werken, maar in dat groepje zit een handyman (hij heet ook Joop, maar het is niet m’n vader :-)) en met veel geduld zoekt hij een oplossing. Als ze komende maandag weer naar huis gaan, is alles tiptop in orde! Ze hebben en beetje pech met het weer, want het heeft best hard gewaaid de afgelopen week en dat maakte het soms frisser dan het hier om deze tijd zou moeten zijn (maar lang niet zo koud als in de rest van Europa). Na vandaag wordt het beter, de zon gaat schijnen en de wind liggen. Hopelijk kunnen ze dan de fratsen van de weergoden een beetje vergeten en toch positief terugkijken op hun eerste vakantie in Puglia.
PS. Het is inmiddels een dagje later en vanmorgen hebben we toch nog een poesje moeten begraven. Ze was heel erg verkouden en daardoor kon ze haar moeders tepeltje niet meer ruiken. Het leek er op dat ze op een gegeven moment niet meer heeft gegeten. Ze was wel wat kleiner dan de rest, maar we hebben het toch niet op tijd in de gaten gehad. De foto is nog van het nestje van 4, zij is de lapjespoes.