Topdrukte

Piazza Lunch

Het is topdrukte op Piazza Azzurra. Op het land is genoeg plaats voor een heleboel tenten, maar in plaats van een maximum aantal tenten of personen (i.v.m. het sanitair – 2 douches en 2 wc’s), moeten we het aantal parkeerplekken hanteren als limiet. Een aantal mensen hebben we op een reservelijst moeten zetten, op de bonnefooi aankomende kampeerders hebben we teleur moeten stellen, maar af en toe kunnen we op het laatste moment toch iemand  ineens gelukkig maken met een plek. Het is wel goed, zo’n limiet door het aantal parkeerplaatsen. Zo heeft iedereen een lekkere ruime privéplek op het land, staan er geen rijen voor de douches en is het op de piazza ook nog aangenaam vertoeven. Nu ook de trullo en lamia klaar – en bezet – zijn, is het sowieso een stuk drukker dan vorig jaar. De recensies op Zoover werken goed, mensen worden erdoor nieuwsgierig, terwijl we daar nog niet eens hebben vermeld dat we voor 2011 een Zoover Award hebben gewonnen. Het blijft een leuke mix van bekende (onze Engelse vrienden uit Manchester waren hier in juni een weekje – veel te kort!), onbekende en via via gasten. Roberta is ook weer geweest en tijdens haar bezoek hadden we een familie in Azzurra Grande waarvan de moeder plotseling vrij ernstig ziek werd. Het was heel fijn dat Roberta met haar naar de 1^ste hulp ging en kon voorkomen dat ze opgenomen en geopereerd moest worden. Met de hulp van een verpleegster die haar elke dag een antibiotica injectie kwam geven, kon ze het op water en thee uitzingen tot de eerstvolgende vlucht naar Nederland.

Dakterras

We hebben nog niet helemaal door hoe we het hekbeleid gaan aanpakken en dat betekent dat we soms lang opblijven om na de laatsten het hek te sluiten. Om ons zelf af en toe te kunnen terugtrekken, hebben we op ons dak een privéterras gemaakt. De muurtjes rondom zijn enigszins verhoogd en we hebben er stroom. Toen ze daar mee begonnen, had ik meteen al spijt, weer overal dat stof en die mannen (ik was duidelijk verbouwingsmoe), maar nu is het er heerlijk toeven met een zacht briesje boven de boomtoppen. Dat terugtrekken is af en toe wel nodig, want meer dan vorig jaar verblijven mensen vaker overdag op de piazza en dan ben je de hele dag een aanspreekpunt. Ondanks alle gezellige drukte en schoonmaakbezigheden, is er voor mij ook nog tijd om lekker te lezen of om af en toe naar het strand te gaan. Airco aan en met een boek tussen de middag op de bank in slaap vallen. Dat maakt het huidige hekbeleid iets dragelijker Rosanna heeft het erg druk met haar grafische werk en zit hele dagen achter de computer. Ze is net als vorig jaar nog niet op het strand geweest, ik vind dat ze een beetje bleekjes om haar neusje wordt.

Amandelboom

Het is hier bloedheet geweest. Met als gevolg dat mijn moestuin voornamelijk uitgedroogd is. Ik heb geprobeerd om voldoende water te geven, maar tevergeefs. Zelfs de normaal zo makkelijk groeiende courgettes zijn verdord. De tomaten- en peperoncino-plantjes die vorig jaar nog zo welig tierden, zijn dit jaar helemaal niet aangeslagen, maar dat komt waarschijnlijk door nog een nacht vorst begin maart. Ik heb me voorgenomen om volgend jaar gewoon plantjes te kopen en die in een goed omgespit stuk land te zetten. Ook voor bloemen ga ik over van zaadjes op plantjes, want de zaadjes die ik geplant heb, zijn bijna allemaal omgespit door de nieuwe generatie poesjes.  De meesten zullen echter vaste planten worden, zodat ze na een jaar wortelschieten geen extra water meer nodig hebben. Volgend jaar gaan we een irrigatiesysteempje opzetten, want al dat water geven aan het eind van de dag kost een hoop tijd. De Bougainville heeft inmiddels allemaal nieuwe scheuten gekregen en staat zelfs een beetje in bloei. De peren doen het goed, de pruimen wat minder en aan de amandelbomen zitten een stuk meer vruchten dan vorig jaar.  Op zich doen de kappertjes het weer prima, maar doordat die plant een nare uitslag tussen mijn vingers veroorzaakt, ben ik een beetje nalatig geweest. Gewapend met handschoenen heb ik gisteren de twee grootste struiken ontdaan van uitgebloeide bloemen en groeiende zaadappels, hopelijk is er – met een beetje meer aandacht – binnenkort weer een goede oogst. We hebben nog wat wespennesten in de grote cactussen verwijderd en tot nu toe valt het mee met het aantal zwartgeel-gestreepte zoemers.

Hexebabies

Het kattenparadijs kent soms mindere puntjes. Niet alle katten zijn even vriendelijk tegen elkaar en vooral Tijgertje en een van haar kleintjes grommen tegen de rest. Trixie is vrij fel naar Tijgertje toe en stuurt haar vaak weg. Voor een oude dame, die is opgegroeid in een Amsterdams appartementje, kan ze aardig hard rennen. Een gevecht met Tijgertje gaat ze niet uit de weg – sterker nog, volgens mij zoekt ze het juist op – en regelmatig lopen ze allebei rond met een flinke kras op de neus. We hadden de afgelopen dagen ook een vrij tamme, maar hongerige, hond op bezoek en Trixie heeft ook hem de stuipen op het lijf gejaagd. Hij werd steeds brutaler en ging er met worst, broodjes, slipper en slaapmatje van de kampeerders vandoor. Hexe blijft nog steeds een slechte moeder en laat haar kindjes overdag veel in steek. Dit werd Muis op een dag te veel en bracht 2 van die kinderen bij ons in huis. De hele Hexe-familie zit nu onder de zonneboiler op ons nieuwe dakterras en inmiddels eten ze brokjes en drinken ze water. Ze zijn wel erg klein en mager en bovendien zitten hun oogjes constant verstopt. Rosie wast die elke dag met kamillethee en we hopen dat ze het gaan redden. Alhoewel Hexe nog steeds irritant veel om eten bedelt, is zij juist erg lief voor de andere kleintjes. Ook oom Leroy is een lieverd met zijn neefjes en nichtjes, behalve als hij uitgehongerd thuiskomt na een dagje stappen.