Aan de voorkant van ons huis hebben we tegenwoordig een klein terrasje. Het is er ’s middags heerlijk in de schaduw en dat is met de huidige temperaturen van boven de 30 graden ook wel nodig. Het blijft nog even lekker heet, maar er is gelukkig een windje. We hebben nieuwe campinggasten. Het zijn de eersten die met eigen tent zijn gekomen en volgens hun – ze hebben het internet afgestruind – zijn we de enige camping in Puglia die niet voor massavertier zorgt. Dat hadden wij ook al gemerkt. Mijn moeder is aangekomen – ze blijft 2 weken – en het huis is voor een week verhuurd aan Rosanna’s oude Wekabaas met zijn vrouw. Gisteravond hadden we de befaamde pizza avond en vandaag wordt er rustig aan gedaan. De afgelopen weken waren nogal wisselvallig met af en toe regen, daardoor zijn de tomatenplantjes flink gegroeid en hangen er al een paar groene bolletje aan. De courgette is echt een wonderplant. Binnen een week kwamen er al grote bladeren uit de grond en ze groeien er lustig op los. Ook de peterselie en koriander komen al boven de grond. Inmiddels zijn er al acht ons kappertjes geoogst en ik moet alweer aan de bak, want ze doen het goed! Door de regen heb ik het land aan de voorkant redelijk kunnen egaliseren en het ziet het weer een stuk geciviliseerder uit. We hebben ook een 2e hands maaimachine aangeschaft. Eentje waarbij je een benzinemotortje op je rug draagt. Rosanna is daar al mee aan de slag gegaan, maar er is nog heel veel onkruid dat een koppie kleiner gemaakt moet worden.
Vorige week waren onze vrienden Neil & Steve uit Engeland op bezoek en ook Roberta kwam met de auto langs. Er zijn weer een aantal klusjes geklaard waaronder de lantaarn op de oprijlaan en de ventilator in onze slaapkamer. Met Roberta heb ik een paar keer auto gereden en we hebben rondom het huis wat geplant, onkruid gewied en kappertjes geplukt. Fijn hoor al die hulp, kon ik een beetje rustig aan doen 🙂 De zonnepanelen zijn op het dak geplaatst en nu wachten we nog op het energiebedrijf (geloof ik) om te kijken of alles goed aangesloten is. De elektricien moet nog een aantal klusjes doen, maar de geometra zit er boven op en zal hem helpen met een probleem waar hij na zes uur piekeren in de schuur toch niet zelf uitkwam. Als hij klaar is komt GianCosimo nog een keertje voor de allerlaatste loodgietwerkzaamheden en dan is alles echt af. We hebben al een afspraak voor na het seizoen staan voor de volgende ronde.
Bij de buren staat de agave bijna in bloei. Dit is eens in de 25 jaar en ik dacht altijd dat hij daarna dood zou gaan, maar dat is volgens de kenners niet het geval. De poezen doen het allemaal goed en de kleintjes huppelen vrolijk op de Piazza rond. Eerst hadden ze een beetje moeite met het vinden van de uitgang, maar dat is ze toch gelukt. Eentje heeft wel een naar kuchje en daarna begint ze heel hard te schreeuwen alsof ze het heel benauwd heeft en een andere heeft nog maar 1 ziend oog, het ziet er naar uit dat dit wel zo zal blijven. Foxy heeft na een paar dagen hoesten ineens een volwassen stem gekregen en Trixie ving laatst 2 vogeltjes op 1 dag. Er vliegt hier trouwens van alles rond. 2 Vogelkenners hadden al het puttertje ontdekt en volgens Giuseppe zitten er ook goudvinken, groene vinken en kerkuilen. Deze laatsten zitten ’s avonds (en ’s nachts!) naar elkaar te piepen en Rosanna heeft er laatst eentje in de schemer zien vliegen, erg imposant.
Alhoewel ik steeds minder vaak schrijf, wordt de blog gelukkig nog goed gelezen. Zo kwam er vorige week een stel uit Nederland op bezoek die, doordat hun dochter in Taranto woont, op de een of andere manier bij onze blog terecht zijn gekomen. Ze hadden al aangekondigd langs te willen komen om alles in het “echt” te zien en toen ze uit de auto van hun dochter en schoonzoon stapten bleek het een stel van begin 80 te zijn. Hoe ondernemend en hoe ongelooflijk zijn zij via het surfen op internet onze blog gaan lezen. De verkiezingen hebben we een beetje gevolgd. Ik ben blij met Rita’s vertrek, maar dat Geert in Limburg zoveel stemmen van JP heeft afgenomen is natuurlijk zorgwekkend. Als het dan rechts moet zijn, dan liever Mark of, nog beter, Alexander. Wat mij betreft kreeg Fem mijn stem.




Heeeej Annett, leuk om weer es even bij te lezen! Dan is het ook weer net alsof we even bij jullie op visite zijn, gesjellig! Er is weer veel gebeurd op en rondom de Piazza en op de omliggende landerijen, hè?
En wat goed te zien dat de Weka-connecties er ook nog altijd zijn! Die ‘oude Weka-baas’ 😉 die bij jullie huurt en dan dat sfeervolle filmpje van Marek, grandioso! Zo kom je, als gast, weer helemaal in de stemming. Zojuist heb ik ook al zitten reageren op onze ‘oude’ vriendin Maria in Alberobello. Niet die Jeltina dus, maar die Sophia Loren-lookalike, over wie we wel es verteld hebben, denk ik. Ze had in een erfenis een keer vier trulli gekregen en die heeft ze jarenlang lopen opknappen. Nu zijn de case vacanze gereed http://www.trullipaparale.com. Erg grappig om te zien, al is het dan niet helemaal in superauthentieke stijl aangepakt. Maarre… tis geen concurrentie voor jullie paradijsje, lijkt me zo 😉 Ennieweejs, al is het nog ver weg, door jouw sfeerverhalen, heb ik alweer enorme zin in ons Puglia-tripje. Doe je iedereen de groetjes en tanti baci da noi, Peter, Berend & Ellen