Over werkmannen en klusjesvrouwen

Klusteam

We zijn weer 3 weken verder en inmiddels zijn zowel de lamia als de trullo gestuukt, op de allerlaatste laag na.  Er is flink wat afgebikt en daarna ook weer opgesmeerd  om alles een beetje egaal en lekker vast op de muren te houden. Het voordeel van deze techniek is dat het eindresultaat pas na 7/8 jaar weer aan een verfbeurtje toe is en dat sprak mij natuurlijk zeer aan De mannen waren een weekje ziek thuis met griep, dus ze zijn minder ver dan we gehoopt hadden. Maar goed we hebben nog bijna 2 maanden…… Omdat we lekker weer hebben gehad kon ik het niet laten en ben ik toch maar begonnen met iets te verven. De camping BBQ is eindelijk wit en vraagt om wat gezellige bloemetjes, maar die moeten nog even wachten, want het zou zomaar nog eens kunnen gaan vriezen. Ook de schuurdeur is nu kaal, ontroest en geschuurd, klaar om geverfd te worden, maar vandaag even niet want het regent. Zoals altijd is Leroy erbij om te helpen (en Muis volgt Rosanna gewoon overal naar toe).

Badkamer trullo

Met Roberta zijn we allerlei winkels afgereden om ons te oriënteren qua keukens, slaapbanken etc. We hebben nu een vrij goed idee wat we willen, nu nog even overleggen met de geometra (qua keukens dan) want iemand moet het gaan maken en installeren. Ook zijn we naar de vorige eigenaar van dit complex geweest. Door een foutje in het koopcontract, waren de olijfbomen wel van ons, maar de olijven niet, duh.  Wij mochten ze dus officieel niet plukken en bovendien konden we de olijfbomen-subsidie niet aanvragen. Wisten wij veel en de makelaar wist het blijkbaar ook niet. De vorige eigenaar deed helemaal niet moeilijk en nadat we zijn handtekening hadden gekregen, konden we dan eindelijk die subsidie aanvragen. Als we het jaarlijkse bedrag opsparen, kunnen we daarvan elke 5 jaar de bomen laten snoeien en dat is mooi meegenomen. We hebben een aspergebed aangelegd. Jamie schreef erover in zijn boek en toen ik het las leek het me allemaal te ingewikkeld en te lang duren en besloot om er niet aan te beginnen. Op de markt raakten we aan de praat met de zadenman en hij had ook aspergeplanten. Voor ik het wist had ik er 10 gekocht en pas thuis bedacht ik me dat ik al die moeite eigenlijk niet wilde doen. Nou ja, achteraf gezien viel het mee, je hebt vooral heel veel zand, aarde en geduld nodig, want pas over 3 jaar kun je een beetje fatsoenlijk oogsten. We zullen zien. Het kasje heeft nu allerlei bakken met zaadjes en die komen langzaamaan op. Dit jaar lijkt de kas windbestendig, want zelfs met stevige wind blijft het plastic op zijn plaats.

Het andere puin laten we voorlopig maar rechts liggen

Tegenwoordig word ik voor de wekker van 7 uur wakker en sta dan vaak ook maar meteen op.  Het voordeel is dat ik de werklui pas na wat koffie onder ogen hoef te komen en ook dat de dag lekker lang is. Bijna alle klussen die ik de vorige keer had laten liggen zijn nu geklaard. Één bremstruik heb ik kunnen redden en de amandelboom die de werkmannen bijna hadden begraven onder het puin, is weer vrij. Daar waren zo’n 50 kruiwagenritjes voor nodig, maar met beleid heeft m’n rug het gehouden. Alle houten stoelen voor op de piazza en het bankje van mijn ex-collega’s zijn gepoetst en in de olie gezet. Dat was een erg leuk werkje met zo’n superzonnetje dat de slippers en hempje aankonden. De werklui lagen toen ziek thuis, dus niemand kon me voor gek verklaren. Rosie’s Alfastoelen zitten er ook weer in. Het was een beetje passen en meten, want ze bleken net ietsje anders te zijn dan de vorige, maar we zijn erg handig aan het worden in het verzinnen van oplossingen. Het vloekt wel een beetje met de zijpanelen (bordeaux stoelen en bruine zijpanelen), maar die worden binnenkort zwart. Pas als het af is, zullen we een foto plaatsen van de in ereherstelde auto.