Het lijkt erop dat het vanaf nu tot en met oktober elke dag terrasweer is. Afgelopen week is de temperatuur steeds verder gestegen en is de wind gaan liggen. De open haard hebben we de laatste dagen niet meer hoeven stoken en gisteravond hebben we zelfs buiten gegeten. We waren niet alleen maar werden vergezeld door een heel leger van muggen (waar komen die ineens vandaan?) en Rosie is flink te pakken genomen. Ook alle hondjes uit de buurt (en dat zijn er nogal wat) vertelden hun avonturen van die dag aan elkaar en dat was een geblaf van jewelste.

Ze zijn begonnen met het snoeien van de bomen en het hele terrein ligt vol met afgezaagde takken. Wat eens mooie volle bomen waren, zijn nu armetierige struiken. Ach, het moet gebeuren, maar het maakt het een stuk kaler. Waarschijnlijk (hopelijk) groeit het snel weer aan om de, hopelijk komende, kampeerders van voldoende schaduw te voorzien. We hebben uitgebreid geïnventariseerd welke fruitbomen we allemaal hebben staan en voor zovel onze stadse kennis strekt, denken we de volgende soorten te hebben geïdentificeerd: perzik, peer, citroen, pruim, druif, vijg, granaatappel, (wal)noot en kappertjes. Ik kan niet wachten totdat we zo van onze eigen bomen een perzikje kunnen plukken en opeten. Wat een rijkdom en wat een paradijsje! Gisteren zaten we op het dak en het enige dat we zagen waren bomen. Vanaf de weg waren we niet te zien en af en toe in de verte zag je een huis (die van de buren waren goed afgeschermd door bomen)…. volledig een prive-plek. Mochten we geen tijd hebben om naar het strand te gaan, dan kunnen we ons altijd daar van top tot teen bruinen en daarna beneden een verkoelende buitendouche nemen.

De vorige eigenaar had een zak van 25 kilo kalk achtergelaten en daar moest wat mee gebeuren. Ik ben dus begonnen met het kalken van de muurtjes rondom de piazza. Die zaten vol met modder en mos en moesten eerst schoongeboend worden. Sommigen hadden ook wat nieuw stucwerk nodig en tot nu toe is dat nog niet naar beneden gevallen. Ik ben bijna klaar en het ziet er een stuk mooier uit zo. Via de Puglia Posse (een forum van Engelsen die hier of een vakantiehuis hebben of hier wonen en waar je tips over van alles en nog wat kunt krijgen) kwam ik achter de juiste mengverhouding van kalk en water en ik hoop dat het er niet na 1 regenbuitje afspoelt. Het is een lekker werkje. Je smeert een dikke pap op de muur en af en toe vallen er vette klodders op de grond (maar dat hoort, getuige de plekken van de vorige eigenaar). Ook worden af en toe wat eigenwijze mieren mee geverfd, of dat ene stukje mos wat je niet hebt kunnen verwijderen. Het komt allemaal niet zo nauw. Ook met jezelf moet je het niet zo nauw nemen, want aan het einde van de dag zit je zelf (en je kleren) ook onder de spetters.

We hebben in Ostuni een paar sympathieke winkeltjes ontdekt. Een tabaccheria – waar ze Drum verkopen – die gerund wordt door moeder (een schatje) en zoon en een Ferramenta (ijzerwarenwinkel) en een loodgietbedrijf met vader en dochter. Leuk die dochters die hun vaders (technische) zaak gaan overnemen, dat had ik niet verwacht! Inmiddels zijn we hier vaste klanten. Na een lange zoektocht (ik was op zoek naar een plein, terwijl we in een straat met dezelfde naam moesten wezen) vonden we ook een grote supermarkt – met vers brood, verse vis, vlees, groeten etc.) die tussen de middag niet sluit. Ook dit is een aanwinst, want ik moet behoorlijk wennen om alles voor 1 uur gedaan te krijgen en dat is niet omdat we te laat op staan!