Het is inmiddels woensdag de 22^ste en gisteren was niet zo’n hele goeie dag. Ten eerste regende het bijna non-stop de hele dag. Onze piazza is ondergelopen en de mannen van de pozzo konden de zware boorwagen niet meer van het terrein afkrijgen. De wielen zonken bij elke poging steeds dieper in de blubber. De SUV van de opperaannemer Antonio had niet genoeg kracht om ‘m eruit te trekken (zelfs op het platteland is zo’n auto waardeloos J) en daarom werd er een nog grotere wagen gehaald. Deze had wel genoeg power en nadat er een stukje muur was weggeslagen, stonden alle 4 de wielen op stevige en droge bodem. Alles is nu aangesloten en als we de pomp aanzetten, komt er water uit de grond. Mooi helder water en, na aftrek van de kosten voor het graven van de put (oeps), gratis. Nu moeten we nog een aansluiting op de slangen regelen en dan kunnen we de waterreservoirs vullen. We hebben er 3 en het kost zo’n 5 uur om elk te vullen. T.z.t. kunnen we dit ondergronds en automatisch laten gebeuren, maar voor nu heeft dit even geen prioriteit.

Antonio had aangeboden dat als we een handyman nodig hadden, dat we hem altijd konden bellen en toen hij er gisteren was vertelde Roberta hem van de lekkende stortbak en de douchebak die ontbreekt. Meteen werd een zwager (een loodgieter) opgetrommeld die eerst wat grote gaten boorde in de volgelopen piazza (wat niet hielp overigens) en vervolgens naar de badkamer keek en kwam met de meest fantastische plannen, die we niet wilden. Het was een nogal al stug mannetje (die me nogal irriteerde), maar uiteindelijk begreep hij wat we wilden. We gingen naar een groothandel om een inbouwbare stortbak te gaan halen en te kijken wat voor mogelijkheden ze hadden voor een douchebak met ombouw. Die ingebouwde spoelbak zorgde uiteindelijk voor wat gaten in de, mmm toch niet zo dikke, muren van de slaapkamer, “ma non ere una problema” Hij gaat die weer stucen.

Wijzelf konden niet zoveel doen, was me nogal rusteloos maakte. Rosanna is de hele dag bezig geweest uit te vogelen, waarom we niet langer dan 1 minuut kunnen surfen op het internet, Alles lijkt goed te zijn ingesteld en we hebben een sterk signaal, maar zodra we verbinding, met bijvoorbeeld Google, willen maken wordt die meteen weer verbroken. Ze heeft alles geprobeerd, maar het lukt niet. Een paar avonden geleden hadden we alle drie een goede verbinding, maar toen bleken we gebruik te maken van een andere provider en daar moet je veel extra voor betalen. We (Rosie) gaat vandaag proberen om Mac software op de pen te laden (die zit in een doosje op het dak) en gaat kijken of die het direct in de laptop wel gaat doen. Dat is in ieder geval wat en dan kunnen we via de laptop het net op om een oplossing voor het probleem te zoeken. Desnoods sluiten we nog een contract af met de provider die we een paar avonden eerder gebruiken. Het was een trieste, koude en vooral natte dag. ’s Avonds hadden we behoefte aan een lekker warm huisje, maar binnen 5 minuten stond het weer blauw van de rook.

Vanmorgen hebben we de roosters van de schoorsteen ontroet, dat zou moeten helpen. Mocht die niet zo zijn, dan is het hout dat we hebben wellicht vochtiger dan we denken. Het dak hebben we meteen mosvrij en schoongemaakt. Het is pas 10 uur. De loodgieter kwam aan met een veel te grote douchebak en werd door Roberta weer weggestuurd. Gisteren hadden we hem al besproken wat we wilden, maar hij is nogal eigenwijs. Langzaamaan ontdooit hij wel, maar ik moet nog even aanzien of we hem gaan inschakelen voor al onze andere loodgietklussen. Nu gaan we eerst een prioriteitenlijstje maken voordat we in allerlei werkzaamheden worden gezogen, die niet hoog op de lijst staan. Zojuist heeft Antonio de pomp van de andere kant gefixt, zodat we daar nu ook water hebben. Ik kijk goed naar hoe Roberta het doet met al die werklui, daar kan ik nog veel van leren!