Bij het maken van onze plannen om hier te gaan wonen, was het belangrijk dat we goed bereikbaar zouden zijn voor onze dierbaren en dat we in tijd van nood ook snel weer in Nederland konden zijn. MyAir met vluchten van en naar Amsterdam/Bari was een goeie verbinding, maar met ingang van deze week, zijn al die vluchten geannuleerd. Ze hebben hun luchthavenbelastingen niet afgedragen en blijkbaar hadden ze ook altijd vertragingen. De luchtvaartautoriteiten in Italië hebben besloten om ze niet meer toe te laten op hun vliegvelden. We balen enorm en het aankomende bezoek van mijn nichtje is ineens niet meer zeker. Hopelijk worden de later in het jaar geplande reizen via MyAir nog door een andere luchtvaartmaatschappij overgenomen, maar we vrezen dat het voor het geplande bezoek van mijn nichtje te kort dag is. Wat een pech!

Inmiddels zijn onze eerste camping-gasten gearriveerd (ze zijn gelukkig met auto en trein gekomen) en zijn we aan elkaar gewend . In het begin was het even aftasten, maar al gauw bleek dat we het allemaal leuk vonden om met elkaar te eten (Gisteren weer pizza gemaakt. Die waren nog lekkerder dan de vorige keer, maar nog steeds is het hele proces – hoe hou je bijvoorbeeld de oven tot en met de laatste pizza heet genoeg – is nog wel voor verbetering vatbaar.) en samen te zijn. Het is leuk om te zien hoe de kampeerders gebruik maken van alle ruimte om zich heen en hun zoontje is gelukkig. Het is natuurlijk veel “closer” dan het zou zijn met gasten die we niet kennen, maar we genieten ervan. Doordat ze als eersten gebruik maken van ons keukentje buiten, merken ze wat er aan schort of wat juist goed is en geven ze ons handige tips. Peter heeft voor ons de hangmat opgehangen en Ellen is onze oren, ogen & mond en schrijft alles op wat ze meemaken. We kunnen onmogelijk al die tripjes zelf maken, maar op deze manier leren we een hoop en kunnen we er ook anderen over vertellen. Ze waren vorig jaar ook in Puglia en ze hebben voor ons geregeld dat de mensen bij wie ze vorig jaar in een masseria zaten en bij wie ze volgende week een trullo hebben gehuurd bij ons langs zijn geweest. Het is een Groningse vrouw met een Italiaanse man die werken in de toeristensector. Ze krijgen af en toe vragen naar rustige campings en wie weet sturen ze volgend jaar mensen naar ons door. We gaan volgende week bij ze op bezoek in Alberobello.

De start van ons “camping-seizoen” ging niet helemaal van een leien dakje. We merkten pas bij het opzetten van de tent dat we geen grondzeil hadden (oeps, we waren even vergeten dat we die nog moesten kopen), maar gelukkig hadden we een enorm zeil om het hout te bedekken als het weer slechter zou worden en met wat origami konden we die op de goede maat vouwen. De grote watertank onder het huis aan de overkant hadden we de afgelopen maanden leeg kunnen krijgen met al het schoonmaken, auto wassen en plantjes water geven en die vulden we met vers water uit de pozzo. Dit duurde wel een uur of 4 want deze cisterna is immens. De nieuwe slangetjes gingen op de kranen en toen…. kwam er geen water uit die kranen…. De pomp ging flink te keer, de tank zat vol water, de kranen stonden open; wat was er in hemelsnaam aan de hand. Drie uur voordat onze gasten zouden arriveren hadden we geen water. “Worst case” scenario’s flitsten door mijn hoofd en de pomp bleef maar pompen… Ik besloot om de stekker er maar uit te halen en er weer in te doen. De pomp startte weer op met een ander, bekender geluid en er was water. Pfff, dat was een opluchting! We denken dat we iets te lang hebben gewacht met het opnieuw vullen van de tank (eigenlijk wilden we hem helemaal leeg hebben, maar toen sputterde de pomp ook al tegen) en dat er lucht in de leidingen is gekomen. Hoe dan ook, alles werkt nu, de douche doet ’t goed, het keukentje is ingericht en de familie is, zo te horen, tevreden.

Het weer is nogal wisselend, dat wil zeggen het is erg warm, maar als het waait dan is het lekker en als er geen wind is, is het erg benauwd (zoals vandaag). We hebben een aantal zweterig nachten achter de rug en ook al staan de deuren en ramen open, zonder wind geeft dat geen verkoeling (we klagen niet!). Van de week heb ik wel een uur in ons zwembad gelegen (meegebracht door E & P). Het is een opblaasding van nog geen 2 bij 3 meter en als we een klein scheurtje in de bodem plakken en een vlakke plek zonder stenen vinden (dit laatste is nog niet zo heel makkelijk) dan is het een lekkere verkoelingsplek met ijskoud water uit de pozzo.

We hebben inmiddels 2 geometra’s/aannemers over de vloer gehad en die gaan voor ons een preventivo (offerte) maken voor het huis aan de overkant. Luciano is langsgeweest en heeft grond rondom het huis opgeruimd en aangeharkt met zijn tractor. Het ziet er weer een stuk beter uit. Ook alle gordijnen uit grootmoeders tijd zijn vervangen dor een fris blauw stofje en ik ben best trots op de min of meer rechte naden. Rosie’s buro hebben we vervangen door de grotere blauwgeverfde tafel (nieuwe tafelpoten gekocht) en in de Conforama vonden we een mooie metalen stellingkast. Met een beetje schuiven is er een ruimere studio annex logeerkamer ontstaan.

De kappertjes blijven maar komen (inmiddels weer bijna een kilo geoogst) en ook de witte druiven zijn nu rijp. Het is leuk om ’s avonds na het eten over het land te lopen en je toetje vers uit de bomen te plukken. Berend (zoontje E & P) heeft inmiddels alle rijpe peren opgegeten en ik denk dat ik gauw pruimenjam moet gaan maken want dat zijn er nogal wat! Een vriend uit Engeland stuurde me een super receptenboek met hele duidelijke instructies voor leken zoals ik. Foxy en Trixie hebben geen nieuwe avonturen meegemaakt, maar Trixie is in ruim 3 maanden tijd anderhalve kilo afgevallen, Foxy is nog even zwaar. Het is een goede afspiegeling van de hoeveelheid activiteit per kat. Trixie zou wel wat meer mogen eten, maar door de warmte heeft ze niet echt honger (’t is net een mens). Ik ben nog niet begonnen met het geven van Engelse les en ook Guiseppe heeft me nog geen nieuwe kneepjes van het vak geleerd. Wel geef ik de nieuwe planten trouw water en met de nieuwe gieter (gisteren in Martina Franca gekocht) zal dat helemaal een feest zijn!