Die hele grote weelderige kappertjesstruik

Voor iedereen die wil weten of wij het hier ook koud hebben…. een kleine indicatie: Trixie wil niet meer naar buiten. Ze vindt het wel best , zo bij de kachel. Mijn moeder heeft lekkere warme geitenwollen sokken voor ons gebreid, maar toen we haar vroegen om ook voor de koude pootjes (stenen vloer) van Foxy en Trixie aan de slag te gaan (maar niet van geitenwol, want dat vinden ze te suf, ze hebben hier sowieso al een imagoprobleem), gaf ze niet thuis. Wij vinden dat raar We zijn door het pijnbomenhout heen en ook de laatste stammetjes olijfhout zijn verbrand. Tijd om hout te gaan halen. Als je minimaal 5 quintale (1 quintale = 100 kg) koopt, komen ze het brengen, dus om te voorkomen dat onze auto door zijn assen zakt,  gaan we dat maar doen. Zelf hadden we volgens Luciano, de contadino, ongeveer 40 quintale na de snoei, dus als “quintale-leek” lijkt me dit een goede hoeveelheid. Om te zorgen dat de schoorsteen niet verstopt raakt en het dan binnen veel te rokerig wordt, hebben we voorlopig het gaas er maar afgehaald. Vogeltjes komen toch geen nestje bouwen in een schoorsteen die dagelijks brandt. …..Maar….zo wit en zo koud als bij jullie….nee, gelukkig niet! Het is hier misschien één keer ’s nachts net beneden nul geweest.  Vandaag ook in het zonnetje (met hoody en bodywarmer) de kappertjes gesnoeid. Best lekker, behalve de muggen, en het ruikt heerlijk. Het zijn nu nog maar een paar zielige stompjes met uitsteeksels.  Had trouwens verkeerd begrepen van Mina en Dorino dat ze na de 18^e gesnoeid moesten worden. Het moest namelijk op die datum zelf gebeuren, als dat de productie maar niet in de war brengt!

De leidingen en nieuw raan in de keuken

Het is al een tijdje droog en daardoor kunnen de werkmannen flink aan de slag. Het is soms een lawaai van jewelste, maar voor ons klinkt het als muziek in de oren. Hoe meer lawaai, hoe beter! De loodgieter is begonnen met het uitfrezen van de uitsparingen voor de leidingen en afvoeren. De tegelzetter is daarbij zijn hulpje. Als straks de tegels aan de beurt zijn, worden de rollen omgedraaid. De kozijnen zijn – ook door hun – voorzien van een marmeren omlijsting. De ramenmaker heeft de maten opgenomen en kan ook aan de slag. De altijd drukke elektriciën is al 2 dagen langs geweest, hij had een klein gaatje in zijn werkschema en ook hij is de mooie nieuwe (en oude) muren aan het infrezen. Ze zien er niet meer uit en het wordt een steeds grotere puinhoop aan de overkant. Alles wordt nu wel geaard en al het oude draden  en leidingen (ook die voor het water) worden vervangen. Dat geeft een veilig gevoel.

Nocciolina en haar baby

Giuseppe heeft er weer een hondje bij. Ondanks dat ‘ie de loopse teefjes een tijdje in een afgesloten ruimte hield, heeft er eentje toch kans gezien om zwanger te raken. Het is haar eerste nestje, bestaande uit slechts 1 pup. Een van zijn paarden is ook zwanger en moet eind maart bevallen. Zijn Deense dog Ciro is zaaddonor geweest bij een andere Deense dog en zijn offspring wordt half maart verwacht.  We gaan niet kijken bij het Deense dog teefje, want dan neemt Rosanna er zeker eentje mee naar huis. Ze is verliefd op die van Giuseppe, maar we hebben nog geen hek om ons land en we willen natuurlijk niet dat ‘ie dan terug naar zijn mammie gaat. Ik – als een niet heel grote hondenliefhebber – begin steeds meer te wennen aan het idee. Bovendien zegt elke Italiaan dat iedereen op het platteland een hond moet hebben die je waarschuwt als er iemand je terrein opkomt. Giuseppe bood vanmiddag die kleine witte, 1 week oud, aan. Misschien zou dat een goed begin zijn.