Het leven is verrukkuluk
Italiaanse gasten op eigen achterterras
De vorige blog teruglezend, besef ik me hoe lang dat alweer geleden is. Er zijn nog zoveel meer mensen langs geweest, maar een pizza-avond met 26 man ten tijde van onze Italiaanse gasten is niet meer voorgekomen. Dat was me het avondje wel, getuige ook het filmpje die één van de gasten op mijn Facebook pagina heeft geplaatst (kijken = leuk!). De communicatie onderling liep niet geheel soepeltjes, omdat de Italianen (bijna) geen Engels en de Nederlanders geen Italiaans spraken (behalve wij dan, maar wij waren te druk met pizza’s bakken). Hoe verder de avond echter vorderde, hoe losser de tongen kwamen en toen onze gast Cor een gitaar pakte, zorgde de muziek voor de bindende factor. Terwijl de ouders probeerden mee te zingen met gouwe ouwe, gebruikten de kinderen gewoon Google translate om met elkaar te praten 
Onze zorgen vooraf of het de Italianen hier wel zou bevallen, waren ongegrond. Een familie van vier boekte zelfs 5 dagen langer! Een meest ongekende luxe was wel het feit dat we rond 15 augustus ineens telefoontjes kregen van Italianen die hier wilden verblijven. Met toch wel wat trots moesten we ze helaas teleurstellen omdat we geen plek meer hadden.
Bloeiende cactus
Daarna hadden we heel eventjes rust, maar al snel zaten de huizen en huurtenten weer vol en september was zelfs een soort feestmaand. M’n zusje en vriend waren hier bijna 3 weken en die waren super relaxed en gezellig. Een lang weekend halverwege september kwam daar ook de rest van de familie bij en het weekend daarop kwam een hele bubs ex-collega’s langs. Ik hoef denk ik niet uit te leggen dat deze weken voor mij gepaard gingen met lange avonden, korte nachten, veel eten en drinken en dat er verder weinig werk uit mijn handen kwam. Fijn hoor (behalve dat mijn broeken wat strakker zijn gaan zitten)! Rosanna werd echter bedolven onder werk en was gedisciplineerd genoeg om ’s ochtends weer fris en fruitig achter de computer te kruipen. Het seizoen is nu zo’n beetje achter de rug. We hebben nog 1 stel in de trullo, maar die gaan morgen weer naar huis. Daarna komen er pas weer gasten in de herfstvakantie. Tot nu toe hebben we fantastisch droog en warm weer gehad deze zomer, maar dit weekend komt daar helaas verandering in. De temperatuur zakt met zo’n 10 graden en er wordt flink wat regen voorspeld. Toch niet slecht, bijna 6 maanden per jaar dragen we slippers, hempjes en korte broeken Ondanks alle droogte hebben we dit jaar een fantastische oogst amandelen en aan de 116 bomen hangen overdadig veel olijven. We zijn ons nog aan het bezinnen hoe we die gaan plukken, maar dat we daarvoor de hulp van iemand gaan inroepen is zeker. Het wordt onze eerste oogst en de kunst afkijken kan geen kwaad. Ik hoop zo dat we straks onze eigen olie hebben! Die ene tropische bui begin augustus heeft gezorgd voor prachtig bloeiende cactussen, zoveel bloemen hebben we er nog nooit in gehad. Helaas bloeien ze maar een paar uurtjes (meestal ‘s avonds) en dan gaan ze alweer dood.
Mr. Red
Alhoewel ons leven zich de afgelopen maanden voornamelijk op de piazza afspeelde, hebben we ook nog een paar keer bij twee andere Amsterdamse stellen dichtbij Ostuni heerlijk gegeten. Ze zitten hier niet het hele jaar, maar ook zij hebben van hun Italiaanse landgoed een klein paradijsje gemaakt. Erg leuk om te merken hoe ook zij ons enthousiasme over Puglia delen. Een wat minder gezellig uitje van de afgelopen maanden was mijn wekelijkse bezoek aan een tandarts. Ik zal verder niet in detail treden, maar ben wel blij dat die stap uiteindelijk gezet is. Via Frans en Anna ben ik bij een goeie en lieve terechtgekomen. Met de poezen gaat het heel goed. Zelfs Muis begint zich eindelijk een beetje beter te voelen. Ze wordt wat dikker, is weer vrolijk aan het spelen en sinds een paar dagen hangt er geen grote snottebel meer aan haar neus. Het lijkt erop dat de homeopathische kuur eindelijk effect heeft. Eventjes waren we bang dat ze alweer krols was, maar gisteren zat er toch weer een van de “kleintjes” aan haar tepeltjes te sabbelen. Haar sterilisatie staat voor deze maand gepland en onze kattenliefhebbende ex-collega’s hebben geld ingezameld om ons tegemoet te komen in de kosten. Dat is heel fijn, zeker omdat Muis niet het enige meisje is dat geholpen moet worden. Hexe komt af en toe op bezoek, met of zonder kleintjes, maar eentje van haar is bij ons ingetrokken. Mr. Red is een gezellige, mollige knuffel en is vriendjes geworden met de rest. Behalve met Trixie, die doet niet aan vrienden. Foxy is super relaxed met alle nieuwkomers en nadat we haar per ongeluk een nachtje hadden buitengesloten, is ze so wie so veel minder schichtig.
Hongerige katten
Rondom etenstijd verzamelen zich een grote schare katten rondom ons huis. Sommigen eten buiten, anderen komen naar binnen om hun portie op te eisen, Rosie heeft het er maar druk mee. Er staat ons een (ont)spannende tijd te wachten. Onze eerste olijvenoogst en een winter zonder bouwwerkzaamheden, hopelijk vereenzamen we niet Het allerlaatste bouwwapenfeit van dit jaar, was trouwens een hekwerk op de mooie muurtjes aan de voorkant. Als Rosanna’s werk het toe laat, gaan we lekker allemaal tochtjes maken, zodat we onze gasten volgend jaar uit eerste hand verslag kunnen doen.
Leuk verhaal. Jammer dat we na een week alweer weg moesten, we hadden zeker nog langer willen blijven. Maar we komen zeker terug! Fijn dat het met Muis beter gaat en dat mr. Red, doe Rosanna en alle katten de groeten!