Hullep!

De afgelopen weken is er hard gewerkt. Dit keer niet door de werkmannen, maar door onszelf en 2 vriendinnen die kwamen helpen. In de aanloop op de aankomst van onze eerste gasten in de nacht van 30 april, zijn allerlei losse eindjes aan elkaar geknoopt en is er ook al een hoop buiten geschilderd. Het is zo fijn dat die 2 meiden er waren en meedachten, want in m’n uppie was het nooit gelukt. Rosanna was (is) heel druk bezig met haar werk en had niet veel tijd om daarbij te helpen.  De smid moest nog het hek, de trap, de schuurdeur en het tafelframe komen installeren en dat is gelukkig ook op tijd gebeurd. In een poging om een blad marmer te verplaatsen, is Rosanna geblesseerd geraakt (’n flinke blauwe vinger en een vingertopje dat nog niet zeker weet of ‘ie er af gaat vallen, of toch maar weer gaat vastgroeien). Na enige berekeningen, bleek dit blad meer dan 110 kilo te wegen en we hebben het plaatsen in het frame maar aan de mannen overgelaten. Het ziet er allemaal prachtig uit en we zijn erg blij met het eindresultaat. Op onze site staan allerlei nieuwe foto’s, check it out!

Leefkeuken

De eerste gasten (8 in totaal) zijn inmiddels een aantal dagen in ons midden en het is heel leuk om te zien hoe ook zij genieten van ons paradijsje. Gisteravond hebben we voor het eerst dit jaar de pizza-oven heet gestookt en alhoewel er een stevig windje stond was het toch weer een succes. Het weer is echt fantastisch (ver in de 20), maar vandaag hebben we voor het eerst weer wat bewolking. Het ziet er naar uit dat het wel weer gaat openbreken, dus de campinggasten kunnen gerust zijn. De douches worden erg gewaardeerd (lekker heet en een goeie straal) en ook van de koelkast wordt goed gebruik gemaakt. In het verhuurhuis staat nu alles op z’n plek en de nieuwe keuken geeft het geheel een hele andere uitstraling. Van een oudbollige (maar ook wel charmante) is het nu een overzichtelijke en ruime leefkeuken geworden.

Na het vroege opstaan en harde werken van de afgelopen maanden, is het nu redelijk rustig. We zijn al een paar keer om 8 uur wakker geworden en eindelijk heb ik tijd gehad om de tomaten- en peperplantjes in de vaste grond te zetten. Ik heb een beetje gesmokkeld door er meerdere in één gat te stoppen, maar ik zie wel wat er van terecht komt. Het zijn er ook zoveel! De kappertjes van vorig jaar zijn bijna op (we zijn aan het laatste potje bezig), maar de gesnoeide struiken zitten weer in het blad, dus over een klein maandje zullen de eerste kapperjes zich wel weer aandienen. Ik ga me de komende tijd even op het land storten, want die zware graafmachines hebben flinke kuilen achtergelaten en het moet weer een beetje netjes gemaakt worden. Ook het onkruid is na een paar regenbuitjes weer de grond uitgeschoten, dus ik moet gauw op pad om een maaier te kopen zodat we het zelf kunnen bijhouden. Daarna zijn de schilderklussen weer aan de beurt (nu even geen zin in).

Onze babytjes

We zijn oma geworden. Onze kleine tijgertje heeft een nestje van 5 geworpen en we houden haar goed in de gaten. Ze ligt lekker beschermd in een mandje onder de zonneboiler en Rosanna verzorgd haar goed. De hondjes hebben haar nog niet gevonden en omdat die waarschijnlijk toch de trap niet op durven, liggen ze veilig.  Onze Duitse buren zijn er ook weer voor 3 weken en hun Amerikaanse buren (nog nooit gezien) schijnen er ook te zijn. Na de winterslaap is er weer leven in de Contrada Tamburroni.