Binky-Boy
In gepaste stijl hebben we de finale Nederland versus Spanje bekeken. Met de aanwezige kinderen werden de ballonnen opgeblazen en samen met de vlaggetjes opgehangen. Wij waren er klaar voor, het Nederlandse elftal helaas niet. Lang duurde de treurnis niet want de volgende nacht kwamen er alweer nieuwe gasten aan. Steph (mijn broer) en familie zouden Hans (ex studiogenoot van Rosie) en familie de weg vanaf het vliegveld wel wijzen. Zij waren hier tenslotte al eens geweest. Helaas zag de weg er vanaf Brindisi toch heel anders uit dan vanaf Bari, maar na wat heen en weer gerij (en getelefoneer) kwamen ze dan toch eindelijk aan. De volgende dag hadden we meteen pizza-avond gepland en uiteindelijk zaten ze, samen met de al aanwezige gasten (Margriet & Co en Harriet & Kids), met z’n vijftienen aan tafel. Dat was even aanpoten voor Rosie en mij, maar met de gezellige buzz op de achtergrond was het kicken! Vanavond gaan we een nog grotere uitdaging aan (17 personen) en we hebben er zin in!
Het is echt leuk om al die mensen (veel met eigen tent) hier op de Piazza te zien rondscharrelen en ’s avonds rond borreltijd en/of na het eten verzamelt men zich rondom de olijfboom en de tafels (of overdag is het een kapsalon – inclusief een kopje koffie). Degenen die echt alleen maar voor de rust komen, zoeken voor de tent een plekje helemaal achteraan uit en daar heb je dan meteen uitzicht op zee! De kinderen zijn gek op de poesjes en ze krijgen heel veel aandacht en knuffels. Er wordt veel getafelvoetbald (door jong en oud) en wat minder getafeltennist, maar dat heeft misschien met de hete zon en de harde wind te maken. Het is heel erg warm en benauwd geweest, maar nu is het, na twee wolkbreuken een paar dagen geleden, afgekoeld naar zo’n 26 graden en alle benauwdheid is weggeblazen door een stevige wind. We maken ons geen zorgen, want vanaf morgen loopt de temperatuur weer op
Ondanks de drukte met gasten en de daarbij horende dagelijkse schoonmaak (wat ik tot mijn verbazing helemaal niet erg vind om te doen) heeft het koelere weer voor wat meer actie van mijn kant gezorgd. De spruiten onder de olijfbomen zijn eraf, de kappertjes weer geplukt (dat doe ik maar niet meer met latex handschoenen aan, want het lijkt erop dat ik daar allergisch voor ben met als resultaat veel jeuk en grote brandblaren tussen mijn vingers) en ik ben begonnen met het opbinden en dieven (had daar nog nooit van gehoord, maar gelukkig weten de gasten er ook het een en ander over) van de tomaten. We hebben er aardig van gegeten en er hangen alweer flinke groene knoeperds klaar. Er komen ook steeds weer nieuwe bloemetjes, dus dat gaat blijkbaar nog wel eventjes door. De eerste courgette is bijna rijp voor de pluk en een tweede is onderweg. De bloemen schijnen gefrituurd een delicatesse te zijn, maar daar heb ik me nog niet aan gewaagd. Volgende week komt een familie met Italiaanse lekkerbekken, die mogen me laten zien hoe dat moet. Al het fruit is wat later dan vorig jaar – dat komt misschien door het snoeien – en dat betekent dat we nog heel veel vijgen, peren en pruimen voor de boeg hebben. Ik ben nog niet helemaal voorbereid, maar dat gaat nog gebeuren. Van de peren wil ik perenwaterijsjes maken en met wat citroen erbij hoop ik de kleur een beetje aantrekkelijk te houden. We zullen zien, ze zijn nu nog niet helemaal rijp maar in ieder geval niet verrot zoals vorig jaar.
Het is trouwens niet makkelijk om deze blog te typen, omdat ik koffie over het toetsenbord heb gegooid en nu doen een aantal toetsen het niet meer (waaronder de letter A en dat is best onhandig). Maar met wat plak- en knipwerk lukt het toch aardig. Rosanna heeft op onze site een linkje gezet naar Zoover en daar staan een aantal reacties van tevreden gasten. Verder heeft ze het deze maand lekker druk met haar werk en een van haar klanten (een stel met 2 kleine kinderen van 1 en 4 jaar) waar ze voor bezig is, is toevallig ook op bezoek. Ze hadden het huisje voor een week gehuurd en trokken daarna door naar het volgende adres. Dat viel echter zo tegen, dat ze na een nacht al weer terugkwamen. Ze hadden mazzel, want deze week hadden we geen boeking voor het huis. Hij moest trouwens nog wel met spoed naar de eerste hulp i.v.m. bewegende galstenen, maar gelukkig spoten ze hem snel plat. Via een bevriende huisarts kreeg hij een recept voor pijnstillers en nu is ‘ie redelijk pijnvrij. Gisteravond is onze Stinky Binky dood gegaan. Hij was al een paar dagen niet lekker, maar zo nu en dan at en dronk hij nog wel. Toen het gistermiddag regende zat ‘ie onder de basilicumplant te verpieteren. We legden hem in een mandje voor onze deur en ineens begon hij te kermen van de pijn en al zijn spieren spanden samen. We wisten niet zo goed wat we moesten doen, want een wilde kat neem je ook niet zomaar in de auto mee naar een dierenarts. We hebben zo’n 2 uur naast hem gezeten (op ons bankje en uit zicht van alle gasten) en hem geaaid en daar werd ‘ie wel rustig van. Na een laatste stuiptrekking was hij ineens dood. We weten niet wat er mis met hem was, maar eigenlijk is hij zijn hele leven al een beetje zwakjes geweest. Nu ligt hij in de trullo, maar straks gaan we hem een mooi plekje geven. Tijgertje heeft gisteravond afscheid genomen van haar vriendje. Hij was heel lief met haar kindjes en ze mochten zelfs samen met hem uit één bakje eten. We zullen die kleine stinkerd missen!





Na ruim 3 weken Italië en een stuk of 6 campings komt de ‘poesjes-camping’ als winnaar uit de bus (bij ons allevier)! Ook niet zo gek: zee van ruimte om de tent, mooie zee in de buurt, zee van tijd en aandacht van de gastvrouwen, zeeën aan goede tips om het mooie Puglia te verkennen en poesjes met oogjes zo diep als de zee om in te verdrinken
Ik hoop niet dat jullie het te druk gaan krijgen, want iedereen die het maar wilde horen hebben we jullie kant op gestuurd.
Beste Annett en Rosanna, nogmaals bedankt voor de heerlijke vakantie die we bij jullie hebben mogen doorbrengen en nog een hele gezellige zomer gewenst.
PS morgen de stad in op zoek naar buitenlampjes voor in onze boom buiten op het terras, kijken of we het ook zo sfeervol kunnen krijgen.
Kamiel, Luna, Albert en Marloes